Temporary matter

The shaking candle flame

Through a dark frame

A temporary power cut, 

To all, but.

What came to the mind.

Took me to a place , I bind.

“A Temporary Matter”

Where Shoba and Shukumar shared their life’s batter.

It had come to an end.

Chasing after all the trends.

The shining darkness,

Gives a breath to the dying calmness.

Yeah, temporary!

Everything I see, oh, the discovery!

Fade away madness.

No more sadness.



Millions of minutes

Staring at a screen

Dreaming, stalking, posting.

Sometimes check ins and checking

Of someone’s last seen:

To please myself

Openly gossips

Comparing life to another’s tossing

I am an hour glass.

Upside down,

Emptying my everything

In return, nothing.

Moments, momentous, momentum.

I need to escape!


You are quite  ecstatic.

Dead water

That occasional call

To ask: “where am i” or

“What I’m doing”

The lifetime silence

Where I tried to pair 

The broken strings

By splashing unwanted questions


To hold on to a dead conversation


Cries and whispers


Desperate for a bit of attention

I’m getting smaller and smaller

Like an unwanted

Lonelier and lonelier 

Corner seat

Of an express train

Which passes

The city gates

“My daughter is a slut”

That’s what the world

Made you think what I am

I don’t blame you, cause,

I know the soft blood

And the warm flesh

Despite of thick bones

Still want to cherish

The love we shared

Years ago


The silence and dead water…

The stretched marks

The stretched marks,

On my hips,

Are perfectly incomplete.

But yet to complete.

How human?

The patterns of mundane!

I love the way that look.

The mandalas, tattooed in my book!

The metabolism,

And the catabolism,

Rooted up to my thighs.

Will double after another twenty years with sighs.

Like the “pale face”.

Traps in my house, the maze!

The stretched marks,

They just remarks. 


​සදාචාරය නලවමින්

සදාචාරයට  ගරනා

කුල කාන්තාවන් රොත්තක්

ආච්චි අම්මා ,අම්මා ,නැන්දලා,නැන්දලාගේ දුවලා

එතකොට මම?

අපෝ එයා මහ අමුතු එකක්නේ(බඩුවක්)!

හමිමේ ඉතින් 


ලෝකෙම එක පැත්තට යනකොට

ඇයි යන්නේ අනිත් පැත්තට ?

26දී බැඳලා, දරුවෝ හදලා 

මහත්තයා කියන විදියට ඉන්න

මුනුපුරෝ බලාගන්නමි මම

හමිමේ ඉතින්

Stereotypical women

කොටට ඇන්දහම, කොන්ඩෙ කැපුවහම

රට වටේ රවුමි ගැහුවාම

හරියනවද ගෑණු ළමයෙක්ට?

සංවර වෙන්න මගෙ දුවේ

කවදා හරි මිනිහෙක් කැමති වෙන්නේ එතකොට !

හමිමේ ඉතින්

conventional marriage 

මට ඕනෙ දේ කරාට

සදාචාරයට බැන්නට

මම වෙන්නේ කොහොමද 

විලි ලැජ්ජා නැති කෙල්ලෙක් ?

හමිමේ ඉතින්

sophisticated young girls

සදාචාරයට වදිමින්

ඒ නිසා අඩමින්

ජීවිතය කොටු කරගත් 

ලැජ්ජා බය ඇති

ගැනු මහ ගොඩක් 

එතකොට මම?

කවදාහරි ඕකම තමා 

හමිමේ ඉතින්

Traditional omnipotence.